skip to Main Content
نارسانویسی

نارسانویسی یا نوشتارپریشی چیست؟ علل و درمان

نارسانویسی یا نوشتار پریشی (disgraphia) چیست؟

دیس‌گرافیا یا نارسانویسی نوعی اختلال عصبی مربوط به دوران کودکی است که موجب اختلالات نوشتاری، اختلال در هجی کردن کلمات یا هر دو مورد در برخی کودکان دارای هوش طبیعی می‌گردد. نارسانویسی، یک اختلال مربوط به بهداشت روان نیست، بلکه نوعی اختلال یادگیری است که با مشکل در ابراز افکار و ایده‌ها در نوشتن مشخص می‌شود.

نارسانویسی برای کودکان مبتلا ناامیدکننده است و می‌تواند منجر به مشکلات عاطفی و پریشانی فراوانی شود. کودکان مبتلا به نوشتارپریشی در یادگیری و هجی کلمات نوشتاری و نیز نوشتن با سرعت طبیعی و منظم دچار مشکل هستند، هرچند خواندن یا گفتارآن‌ها می‌تواند طبیعی باشد. نارسانویسی می‌تواند به‌تنهایی یا همراه با نارساخوانی – اختلال در توانایی خواندن و درک کلمات نوشتاری – یا سایر اختلالات زبانی که باعث اشکال در یادگیری مهارت‌های نوشتاری و زبان شفاهی می‌شود، رخ دهد.

علائم نارسانویسی

نشانه‌های نارسانویسی می‌تواند شامل حذف کلمات از جمله، ضعف ساختاری جمله، استفاده نادرست از کلمات، حروف نامنظم، عدم علامت‌گذاری و نوشتن با حروف بزرگ، علامت‌گذاری اشتباه، قرارگیری اشتباه مداد یا وضعیت مچ دست هنگام نوشتن و ناتوانی در نوشتن صحیح باشد.

ازآنجایی‌که این کودکان فاقد مشکلات مربوط به خواندن و گفتار و سایر اختلالات مرتبط با یادگیری هستند، گاهی این کودکان به‌اشتباه تنبل یا بی‌انگیزه تلقی می‌شوند. هرچند که بیش فعالی دلیل نوشتارپریشی نیست، کودکان مبتلا به بیش فعالی بیشتر ​​در معرض خطر ابتلا به نارسانویسی هستند و دختران مبتلا به بیش فعالی نسبت به پسران مبتلا به بیش فعالی در معرض خطر بیشتری هستند.

علل

دست خط و دست‌نویسی فرآیندی پیچیده است که مستلزم مهارت‌های حرکتی کنترل‌شده، حافظۀ فعال، سازمان‌دهی کلمات، تفکر در مورد کلمات و معانی آن‌ها و ایده‌پردازی است.

کودکان مبتلا به نارساخوانی ممکن است در کدبندی املایی یا توانایی ذخیره کلمات نوشتاری در حافظه فعال یا ایجاد حافظۀ بلندمدت از کلمات نوشتاری و نیز در برنامه‌ریزی حرکات متوالی انگشت دچار مشکل باشند. بزرگ‌سالان نیز ممکن است به دنبال آسیب مغزی یا سکته مغزی دچار نارسانویسی اکتسابی شوند.

درمان

کودکان دارای اختلالات دست‌نویسی، نیازمند مداخله زودهنگام و آموزش تخصصی درزمینۀ مهارت‌های مربوط به زبان نوشتاری هستند. پس از ارزیابی اولیه دست خط و سایر مهارت‌های مربوط به رونویسی و بیان نوشتاری، محیط‎های آموزشی اغلب اقدامات علمی لازم برای پیشرفت و اصلاح این کودکان را فراهم می‌کنند.

این مداخلات می‌تواند شامل تمرینات بدنی برای تقویت عضلات دست ازجمله کاهش حجم نوشتن یا زمان طولانی برای انجام تکالیف نوشتاری و فعالیت‌های نوشتاری باشد که به کودک در گسترش کنترل حرکتی و یادگیری نوشتن کامل حروف، نوشتن نامه از روی حافظه یا به‌صورت دیکته، افزایش سرعت نوشتن و هجی کردن کلمات پرکاربرد و مهم موردنیاز کمک می‌کند.

گروه مددکاران باید شامل متخصص کاردرمانی، متخصص گفتاردرمانی و زبان درمانگر، معلم آموزش تخصصی و در برخی موارد یک مددکار اجتماعی یا روانشناس برای کمک به کودک در کنار آمدن با اضطراب و ناامیدی باشد. روش‌های درمانی بر اساس نوع و درجه نارسانویسی متفاوت است. همچنین روش‌ها و مداخلات درمانی برای بزرگ‌سالان مبتلا به اختلال نارسانویسی اکتسابی به دلیل مسائل بنیادی مستلزم آموزش‌های خاص، ممکن است متفاوت باشد.

این مقاله با عنوان «Dysgraphia» در psychologytoday  منتشر و در آذرماه ۱۳۹۹ در ای‌تراپی ترجمه شد.

This Post Has 0 Comments

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back To Top
سوالی دارید؟ با ما صحبت کنید!
گفتگو با پشتیبان ایتراپی
سلام. برای چت در واتس‌اپ یا تلگرام پشتیبانی که می‌خواهید با او صحبت کنید را انتخاب کنید.
error: Content is protected !!